Als kind op school wil je uitgedaagd worden. Je wil dingen ontdekken door te onderzoeken en dingen aan te raken. Er komen allemaal vragen in je op. Dat komt door de onderzoekende en ontdekkende houding die kinderen van nature hebben. Hiermee ontdekken ze niet alleen de wereld om zich heen, maar ook hun eigen talenten (Bergh & Ros, 2017).
Op mijn basisschool vroeger was ik altijd een van de pluskinderen in de klas. Helaas was deze basisschool heel erg gericht op het krijgen van iedereen op het fundamentele niveau en minder op het uitdagen van de plus kinderen. Hierdoor vond ik school maar saai. Er was weinig uitdaging, geen pluswerk, lessen letterlijk uit het boek en toetsen waren leidend. Dit bevorderde mijn oplettendheid in de les zeker niet en was hierdoor een ongeconcentreerde leerling. Dit is precies de rede dat ik het dus belangrijk vind dat kinderen wel uitgedaagd worden en het onderzoekend en ontdekkend leren zal dit mogelijk maken. Natuurlijk is het belangrijk dat iedereen op niveau is, maar alle kinderen tellen evenveel mee. Dus ook de kinderen die ver voorbij het fundamentele niveau zijn (en dus op het streefniveau zitten) moeten bij het onderwijs betrokken blijven.
Daarnaast is het belangrijk dat kinderen meer leren als alleen de methodes uit de boeken. Door methodes los te laten krijg je actievere lessen met meer betrokkenheid. Ook leren kinderen dan niet alleen de stof op een andere manier begrijpen, maar zijn ze ook sociaal(emotioneel) zichzelf aan het ontwikkelen. Dit zorgt ervoor dat kinderen betere zelfkennis opbouwen, zich meer volwassen gedragen en de overstap naar het middelbaar onderwijs straks soepeler zal maken.
Ook het plannen en zelfstandig studeren verdiend meer aandacht op de basisschool. Wanneer je in de eerste klas komt van het middelbaar onderwijs krijg je al snel een toetsweek om je oren. Het is belangrijk als je dan al iets af weet van plannen en zelfstandig studeren! Wanneer het onderwijs op een basisschool erg is gericht op ontdekkend en onderzoekend leren hebben kinderen daarbij een natuurlijke neiging tot ordening. Met ordening wordt hier bedoeld: het sorteren in de breedste zin van het woord, een logische samenhang aanbrengen in alles wat je ziet of doet (Leerplein4, 2014). Vanuit hier is het dus gemakkelijk om aandacht te besteden aan het zelfstandig studeren en plannen.
Als laatste ben ik voorstander van heterogene leeftijdsgroepen. Kinderen leren van en met elkaar. Ook dit stimuleert weer de sociaal emotionele ontwikkeling van kinderen. Ik probeer dit nu al zoveel mogelijk toe te passen in mijn stageklas.
Als ik dit moet linken aan de traditionele vernieuwingsscholen sluit mijn visie (zoals hierboven te lezen is) goed aan bij de Freinetonderwijs en het Montessorionderwijs. Deze vernieuwingsscholen hebben onder andere ook als uitgangspunten onderzoekend en ontdekkend leren, zelfstandig plannen of leren en het bevorderen van de sociaal emotionele ontwikkelingen.